Na alweer een week of twee thuis in Nederland te zijn, wordt het inmiddels tijd voor mijn laatste blog. Want voordat ik weer naar Nederland vloog mocht ik nog genieten van een paar heerlijke vakantieweken samen met Inge. In deze tijd hebben we veel verschillende plekken in Suriname bezocht en twee trips gemaakt. Hierover mijn laatste update!

Zo maakte ik eindelijk de fietstocht langs de (oude) plantages in Commewijne. Hier was ik met de boot al eens geweest maar op de fiets was de beleving zo anders! Het was een ruim 60km lange tocht, afwisselend door plantages, op asfaltwegen, kleine landweggetjes en oversteken met de boot. En zeer opvallend was de rust en ontspannenheid van de bevolking daar.

Ook hebben we een vierdaagse jungletour naar het binnenland gemaakt. Deze keer reden we met de auto naar een plek aan de Marowijne rivier, de rivier die ligt tussen Suriname en Frans Guyana. Hier aangekomen hebben we eerst onze lunch gegeten (nasi/bami met natuurlijk kip), de regen afgewacht en vervolgens per korjaal de richting naar het kamp gevaren. Onderweg genoten we van de vogels, stroomversnellingen en de zon. Na enkele uren kwamen we op het kamp aan, die wat primitiever bleek te zijn dan de vorige kampen waar ik geweest was: toilet doorspoelen met een emmer water, geen douche, licht op zonne-energie, een ingezakte matras en een krappe klamboe. Desondanks maakten we een redelijke nacht...
De volgende dag gingen we al vroeg op pad, want vandaag zouden we de Minavallen bezoeken. Deze net ontdekte watervallen (in 2008) zijn 60 meter hoog en bevinden zich middenin de ongerepte jungle. Per korjaal vaarden we naar het regenwoud/moerasgebied waar we de wandeling startten. Naast de gids gingen er nog twee lokale jongens voor de route en veiligheid mee. Na ongeveer 3 uur door de ongerepte jungle (de weg moest letterlijk gekapt worden) wandelend, kreekjes overstekend met natte voeten en een korte klim kwamen we bij de waterval aan. Wat was dat de moeite waard! Zo'n grote prachtige hoge waterval met een natuurlijke jacuzzi. Dus je begrijpt al: onze pauze bestond uit zwemmen in het koude water. Na een paar uurtjes genieten moeten we de tocht weer terugmaken, waar wel een beetje haast bij was, want er was regen opkomst. En regen in de jungle bekend dat de veiligheid een stuk afneemt: wegen worden glad en dieren komen tevoorschijn. Maar gelukkig kwamen we veilig maar door en door nat weer bij de korjaal aan.
De volgende dag hadden we een goudzoekmachine op het water bezocht. Hoe deze mannen (en vrouwen) leven is echt bizar. Hun dag bestaat uit het draaien van diensten en slapen, terwijl de machines de hele dag aanstaan en een enorm kabaal maken. Om gek van te worden!
Ook bezochten het dorpje Loka Loka en ging onze gids bij de kapitein op bezoek. Hij is de baas over het gebied en daarom is het erg belangrijk dat de contacten goed blijven. Hier maakten we een wandeling maar helaas was er weinig te zien. Het dorp had namelijk net een feestweek achter de rug omdat een belangrijke man was overleden. Dit was de eerste dag weer dat de mensen naar hun kostgrondje gingen.
Verder bezochten we een stroomversnelling (in het Surinaams: soela), wat een hele mooi plek! De soela zorgt voor massage, maar helaas zat het weer niet zo mee dus was het koud en bleven we maar kort.

De tweede trip was naar Bigi Pan. Bigi Pan is een kustmeer wat ten Noorden van Nieuw Nickerie ligt. In alle vroegte stonden Inge en ik op om met de OV bus van 6 uur naar Nickerie te gaan. Hoop gestress in de vroege ochtend want het bleek dat geen taxibedrijf in de buurt zijn telefoon opnam, oh oh wat als we de bus zouden missen.... Gelukkig nam uiteindelijk een taxibedrijf aan de andere kant van de stad wel op, zo haalden we net op tijd onze bus en met het bijkomende voordeel dat we goed wakker waren. De weg was zeer goed, dus de drie uurdurende reis viel erg mee. Daarnaast was veel te zien en hoe noordelijker we kwamen, hoe meer het op Nederland leek. In Nickerie bezochten we even de markt, waarna we werden opgehaald en naar de zeedijk gingen. Weer zo'n andere Suriname...
Hierna stapten we op een boot vaarden een stukje naar het Bigi Pan meer. In mijn verwachting zouden we een eiland met de verblijfsplaats aantreffen maar daar aangekomen bleken het huizen op palen in het meer te zijn.
In het huis van Stefanie kregen we een rondleiding. Het huis is gebouwd in een U-vorm met in het midden een binnenplaats met een keuken en eettafel. Daaromheen zijn de kamers met eigen balkonnetje, voor ongeveer 20 personen. Heel erg leuk! Daarna lunchten we samen met een ander Nederlands stel die weer vertrokken, dus hadden we het huis voor onszelf! Dit was heerlijk, we konden doen wat we wilden en Stefanie had de tijd om met ons te vissen, wat op een erg effectieve manier ging: Ze zetten de netten waarna ze de vissen opjagen met een boot. Binnen 10 minuten hadden we wel 20 vissen! Zo snel! Deze methode werkt hier goed omdat het water in het kustgebied erg laag staat. Ook hebben van haar geleerd om de vissen zelf schoon te maken. Wat een klus maar zeker een mooie ervaring!
Verder hebben we daar een natuurlijk modderbad genomen, kaaiman gevangen voor de foto (hoe toeristisch...), lekkere eten met lieve verzorging, zeker een aanrader!

De andere dagen hebben Inge en ik in en om Paramaribo doorgebracht. Zo hebben we gewinkeld, de stad bekeken, een mis in de Kathedraal bijgewoond en scooters gehuurd. Dit laatste was ook weer een nieuwe ervaring, want beiden hadden we hier nog nooit opgereden. Wat een succes! We waren zo vrij en bezochten hiermee een vlindertuin in Lelydorp, de recreatieplaats de Colakreek waar we hebben gezwommen en natuurlijk Groningen, die vol gedenkmonumenten was met één warung om te eten. Wat waren dat ook heerlijke en gezellige dagen!

Toch was de laatste week Suriname erg dubbel, ik keek erg uit naar het weerzien. Maar was tegelijk de oneindige mannelijke aandacht, eigenwijsheid en bemoei-ergheid van de Surinamer en de rijst met kip helemaal zat. Toch stapte ik ook met een beetje weemoed het vliegtuig in omdat de tijd in Suriname erg goed was!