Wegwijs in het Surinaamse leven
Leuk om te zien dat jullie hem lezen en bedankt voor alle reacties! Hier weer een update van mij:
De tijd vliegt enorm; ik zit alweer ruim drie weken in Suriname! En, ondanks dat we inmiddels zijn begonnen met ons onderzoek, voelt het leven als een heerlijke vakantie, maar dan zonder de druk van de omgeving te ‘moeten' zien, aangezien we alle tijd hebben.
De afgelopen weken stond vooral in het teken van wegwijs worden in de stad, het leven hier en onze opdracht. Dit deden we zoal door centrum te verkennen, boodschappen te doen op de centrale markt, waar we, ondanks dat we te laat waren, nog wat onbekende producten konden bewonderen. En we maakten ons doel: een fiets huren waar. Na waarschuwingen over diefstal, schade en links rijden, fietsten wij super blij, de halfuur durende rit, terug naar huis. Heerlijk was het om met het warme weer te fietsen en niet meer afhankelijk te zijn van taxi's, ik was nog nooit zo blij geweest met een fiets!
Ook vonden we dat we eens een kijkje moesten nemen in het Surinaamse (lees: Nederlandse) uitgaansleven in Surinaamse clubs. Elke dag is het feest in een andere club en zo belandden wij op een donderdagavond met Anne&Anne, twee Nederlandse meiden die we hadden ontmoet, in Havanna Lounge. Havanna Lounge staat bekend als gezellige club, wat ik kan beamen; er was leuke muziek en de avond werd nog leuker toen we na verloop van tijd immuun werden voor de Surinaamse jongens.
Verder zijn we begonnen met sporten bij de sportschool B-fit, een sportschool met een leuke sfeer en grotendeels sportende Surinamers (waar ik me, zowel letterlijk als figuurlijk, heel blank bij voel..).
Daarnaast lukte het om in de eerste week een afspraak te maken met onze praktijkbegeleider, leuke en enthousiaste diëtiste werkzaam in het Diakonessehuis. Tijdens onze opdrachttoelichting vertelde ze dat de HIV-patiënten momenteel te laat aan hun voedingsinterventie beginnen waardoor de diëtist weinig kan betekenen en de patiënt aan AIDS of gerelateerde aandoeningen overlijdt. Wat hierbij meespeelt is dat er maar 6 diëtisten werkzaam zijn in heel Suriname, waardoor de werkdruk enorm hoog is (wat een verschil met de spreekuren in Nederland..) en ze dus niet alle HIV-patiënten kunnen ontmoeten. Daarom is het belangrijk dat de andere gezondheidswerkers weten welke voedingspreventieve stappen ze moeten zetten en wanneer het nodig is om de patiënt door te verwijzen naar een diëtist. Dit inzicht gaan wij ze geven, door het ontwikkelen van een screeningsmethode. Maar hier blijft het niet alleen bij, zo moeten ook de huidige voedingsrichtlijnen worden herzien en moeten we met een steekproef voedingsanamneses afnemen. Al met al behoorlijk veel..
Behalve de doe-dingen geniet ik ook van het relaxte leven hier, de heerlijke zon (als de enorme regenbuien zijn gestopt), de hangmat, ons eigen gastoestel, die we kregen na weken koken uit de magnetron&afhaalmaaltijden, en de verrukkelijke Javaanse, Hindoestaanse en Surinaamse keukens!
Tot zo ver mijn blog! Binnenkort willen we onze eerste trip gaan maken & meer van de stad gaan zien, maar hierover tegen die tijd meer..
Reacties
Reacties
Hey Raffaelle, dat is al weer een poos verder! wat een tof verhaal. Klinkt alsof je het prima naar je zin hebt. Fijn dat je nu je eigen kookkunsten weer kan laten zien ;) Interessant project mogen jullie doen zeg! Vind t leuk om te lezen. Geniet van je tijd daar!
Liefs Marije
Hey Rafaëlle,
Superleuk om je verhalen te horen.
Volgens mij geniet je echt van je tijd daar.
Je maakt me wel een beetje jaloers hoor ;)
Ik zie uit naar je volgende blog!
Groetjes van je neef.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}